ΕΔΩ ΠΙΕΡΙΑ

ΕΔΩ ΠΙΕΡΙΑ

Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014

Ενα ακόμα δείγμα... και όχι μόνον της Αντωνίας

Ενα ακόμα δείγμα, .......και όχι μόνον της Αντωνίας, το οποίο προστίθεται στον κατάλογο των καταγεγραμμένων πολιτικών ανακολουθιών εν γένει των νεοτεριστικων ταγων μας.. ανεξάρτητης κομματικής απόχρωσης, .......της πολιτικής ανηθικότητας της σαθρης θέσης του Ανδρός που φέρεταιι και αγεταιι ως κατ ουσία αθυρμα.
Το θέμα είναι οτι αυτή η... μεταμοντέρνα πολιτικη ανήθικη συμπεριφορά επιβραβεύεται απο τους πολίτες οι οποίοι ψηφίζουν τους ανακολουθους και τους συνειδητους απατεώνες. Και πως να μην επιβραβεύεται?... αφού η ίδια η κοινωνία έχει προσχωρήσει ανευ όρων στην Γιδοποιημενη πολιτικη σκέψη επειδή έχασε κάθε αξία που την κρατούσε εν συνοχή και όρθια.

Τούτα τα ακατανόμαστα Ελληνοκτόνα σκύβαλα (λείπουν από την φώτο και όσα Βολευτικά περιττώματα είπαν ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ) γελούν με εγκληματική αυθάδεια που κατέστρεψαν τα ταμεία για να επιζήσουν οι έχοντες...

Η τσάντα που κάνει πάταγο!

Αφήγηση - σοκ για την αρχαιοκαπηλία στην Αμφίπολη: «Ανοιγα τάφους, έπαιρνα χρυσά σκουλαρίκια, περιδέραια και καρφίτσες»

Αφήγηση - σοκ για την αρχαιοκαπηλία στην Αμφίπολη: «Ανοιγα τάφους, έπαιρνα χρυσά σκουλαρίκια, περιδέραια και καρφίτσες»

Η ζωή του μοιάζει με μυθιστόρημα. Ο 82χρονος σήμερα Κ.Ε. ανακαλεί μνήμες από την εποχή, που ως παιδί, περιπλανιόταν στους αρχαιολογικούς χώρους της Αμφίπολης και εξομολογείται ότι- όπως πολλοί άλλοι κάτοικοι της περιοχής- άρχισε να επιδίδεται κι εκείνος στην παράνομη «συλλογή» πολύτιμων αντικειμένων από τάφους, τα οποία στην συνέχεια «πουλούσε στον έμπορο και έπαιρνε το μερτικό του».
«Εδώ έσκαβαν όλοι....Οι αρχαιοκάπηλοι, όπως τους λένε, πάνε πρώτοι, οι αρχαιολόγοι φτάνουν μετά» αναφέρει ο 82χρονος που αποκαλύπτει ότι μετά το 1980, όλοι στην Αμφίπολη, προμηθεύτηκαν ανιχνευτές μετάλλων.
26.04.1956, Αμφίπολη: "Άρχισαν συστηματικές ανασκαφές στην Αμφίπολη σ' ένα μεγάλο νεκροταφείο για να προστατευτεί η περιοχή από την αρχαιοκαπηλία. Πήρα την απόφαση να αρχίσω, παρά τις αδυναμίες, για να διασωθεί το καταπληκτικό πλήθος των κτερισμάτων. Ο τόπος ήταν γεμάτος σκάμματα και τομείς αρχαιοκαπήλων".
Ο αρχαιολόγος Δ. Λαζαρίδης
Ο αρχαιολόγος Δ. Λαζαρίδης
Έτσι περιγράφει, στο ημερολόγιό του, ο αρχαιολόγος Δημήτρης Λαζαρίδης την αναγκαιότητα της έναρξης ανασκαφών στην Αμφίπολη και την προστασία της περιοχής από την Αρχαιολογική Εταιρεία, προκειμένου να χαρακτηριστεί άμεσα τότε, αρχαιολογικός χώρος, έτσι ώστε να βάλει "φρένο" στους αρχαιοκάπηλους, που πρόλαβαν πριν από αυτόν να ξεκινήσουν τις "εκσκαφές" και να συλήσουν ό,τι έβρισκαν μπροστά τους.
"...Στην Αμφίπολη ήρθαμε με την οικογένειά μου, όταν ήμουν επτά ετών" θα θυμηθεί ο 82χρονος, σήμερα, Κ.Ε. που εξιστορεί στο πρακτορείο ΑΠΕ-ΜΠΕ πώς μπήκε ο ίδιος στο "βασίλειο" της (παράνομης) συλλογής αρχαίων αντικειμένων, που αφθονούσαν, όχι μόνο στους αρχαιολογικούς χώρους της Αμφίπολης, αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας.
Αρχαιολόγοι το 1979, αριστερά δεύτερη η Κ. Περιστέρη
Αρχαιολόγοι το 1979, αριστερά δεύτερη η Κ. Περιστέρη
Η ζωή του ανθρώπου που έχουμε απέναντί μας, θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα. Ακόμα και σήμερα, στα βαθιά γηρατειά, η καρδιά του "χορεύει" κάτω από το στήθος, όταν μιλάει για το παρελθόν και τις (παράνομες) ανασκαφικές δραστηριότητές του.
Έφτασε για να σκάψει, από τις Σέρρες μέχρι και στις Μυκήνες, ενώ -όπως λέει, γελώντας- στη Βεργίνα έσκαψε πριν από τον Μανόλη Ανδρόνικο...
Αφήγηση - σοκ για την αρχαιοκαπηλία στην Αμφίπολη: «Ανοιγα τάφους, έπαιρνα χρυσά σκουλαρίκια, περιδέραια και καρφίτσες»
"Οι αρχαιοκάπηλοι, όπως τους λένε, πάνε πρώτοι, οι αρχαιολόγοι φτάνουν μετά" μας λέει και ξετυλίγει κάποιες πτυχές μιας διαδρομής, που παρόμοια διήνυσαν και διανύουν νύχτες, σε κάμπους και βουνά, χιλιάδες άλλοι "συνάδελφοί" του, κατακυριευμένοι, όπως κι αυτός, από το πάθος του σκαψίματος ή -αν θέλετε- τον "πυρετό του χρυσού".
Παιδί πάμφτωχης προσφυγικής οικογένειας, άφησε μαζί με τους δικούς του, το 1927, τη Δράμα, με τα πολλά κουνούπια και την ελονοσία και κατέφυγαν νοτιότερα, στην Αμφίπολη.
Αφήγηση - σοκ για την αρχαιοκαπηλία στην Αμφίπολη: «Ανοιγα τάφους, έπαιρνα χρυσά σκουλαρίκια, περιδέραια και καρφίτσες»
"Τα πολλά κουνούπια της λίμνης και η ελονοσία ανάγκασαν τότε τους πρόσφυγες να φύγουν από εκεί. Άφησαν τότε τα ζώα τους ελεύθερα να τους οδηγήσουν- όπου εκείνα θα ησύχαζαν, εκεί θα εγκατασταίνονταν. Έτσι διάλεξαν και εγκαταστάθηκαν στον σημερινό οικισμό της Αμφίπολης που τότε τού δώσανε το όνομα Νεοχώρι (Γενίκιοη)" εξιστορεί ο 82χρονος.
Ψάχναμε για οβιδες
"Η οικογένειά μου ήρθε από τη Δράμα το 1944. Ήμασταν κτηνοτρόφοι. Θυμάμαι που πήγαιναν τα γίδια να βοσκήσουν ψηλά εκεί, στον λόφο Καστά, είχε πολύ αέρα και μου άρεζε να ανεβαίνω στην κορυφή... Το 1953, πήγα φαντάρος. Στο χωριό είχε πολύ φτώχεια… Όταν γύρισα, μαζί με τον αδερφό μου ξεκινήσαμε να βγάζουμε τις οβίδες από τον λόφο. Είχαν μείνει πολλές από τον Βαλκανικό πόλεμο. Βγάζαμε μολύβια και 'τούντσια' και τα πουλούσαμε στη Θεσσαλονίκη, δώδεκα δραχμές το κιλό. Τις βρίσκαμε εύκολα, γιατί, όταν χτυπούσε η οβίδα, άφηνε ίχνη καπνού στα βράχια, ήταν ζεστή και άφηνε καπνούς. Υπήρχαν, όμως, τρύπες που δεν είχαν καπνούς. Σκάψαμε... ήταν τάφοι. Έτσι άρχισαν όλα" λέει ο Κ.Ε., "ξεδιπλώνοντας" τις μνήμες του στις πρώτες εκσκαφές των τυμβωρύχων και τις θεαματικές ανακαλύψεις τους.
"Εδώ έσκαβαν όλοι" θα μας πει, για να προσθέσει: "ο τόπος είναι ημίβραχος, έσκαβες δέκα πόντους και φαινόταν, αν ήταν σκαμμένος ο τάφος. Σκάβαμε κυρίως στην Ακρόπολη, απέναντι από το σημερινό Αρχαιολογικό Μουσείο, στα 'καλά μνήματα', έμειναν οι πλούσιοι εκεί. Άνοιξα πολλούς τάφους: αν ήταν γυναικείος ο τάφος, βρίσκαμε χρυσά σκουλαρίκια, περιδέραια και καρφίτσες, αν ήταν αντρικός κάποια αντικείμενα και δακτυλίδια. Πηγαίναμε βράδυ, ήμασταν το πολύ δυο-τρεις. Τα πουλούσαμε στον έμπορο και ο καθένας έπαιρνε το μερτικό τους. Η συναλλαγή γινόταν στη Θεσσαλονίκη. Αν έβρισκες κάτι, έπαιρνες τον έμπορο και του το έλεγες. Έβρισκαν και αγαλματίδια και τα πουλούσαν στους μεγάλους αρχαιοκάπηλους ή σε αυτούς που έκαναν συλλογές".
Τα αγάλματα
Το 1955 -συνεχίζει- "ήρθε ο αρχαιολόγος από την Καβάλα, ο Δημήτρης Λαζαρίδης και ξεκίνησε τις αρχαιολογικές εργασίες. Είχα βρει τότε τριάντα αγαλματίδια, δούλευα στον δρόμο και άνοιγα τη διακλάδωση προς το χωριό μέσα, φαρδαίναμε τον δρόμο, τριάντα κούκλες, περιστέρια "αλεπές" και γυναικεία πρόσωπα, τα παρέδωσα στο Λαζαρίδη. Δεν μου έδωσαν καμία αμοιβή... Μια μέρα, καθώς άνοιγε τον δρόμο η μπουλντόζα, πετάχτηκε ένα κεφάλι μαρμάρινο. Το παρέδωσα και αυτό, αλλά λεφτά δεν πήρα ακόμη".
Ο αρχαιολόγος Δημήτρης Λαζαρίδης
1964-1965: "Μετά την έρευνα του νεκροταφείου, προχώρησα στην έρευνα της πόλης. Επιχείρησα ένα πλήθος δοκιμαστικών τομών στην ομαλή έκταση της Αμφίπολης, όπου υπήρχαν οι παλαιοχριστιανικές βασιλικές. Οι έρευνες αυτές ήταν άκαρπες. Εντούτοις πίστευα ότι εδώ θα έπρεπε να βρισκόταν ο σημαντικότερος χώρος της πόλης και ίσως η Αγορά. Την πεποίθησή μου ενίσχυε το γεγονός ότι οι παλαιότεροι κάτοικοι του χωριού ονόμαζαν αυτό το χώρο Μπεζεστένι και ότι εδώ αποκαλύπτονταν, όταν όργωναν, αξιόλογα τυχαία ευρήματα, όπως επιγραφές και αγάλματα. Η πόλη αυτή, που έγινε αποικία των Αθηναίων στα χρόνια του Περικλή, δηλαδή την εποχή της μεγάλης ακμής της Αθήνας, είμαι βέβαιος πως ήταν ένα μεγάλο κοσμοπολίτικο κέντρο. Από τα πιο μακρινά μέρη υπήρχαν παροικίες στην Αμφίπολη. Και, φυσικά, υπήρχαν ντόπια εργαστήρια κοσμημάτων, γλυπτών, αγγειοπλαστικής" γράφει στο ημερολόγιό του ο Δημήτρης Λαζαρίδης.
"Εμείς δείξαμε τον Λαζαρίδη που ήταν η Νεκρόπολη" θα πει ο 82χρονος Κ.Ε.
Ο τύμβος της Αμφίπολης από ψηλά.
"Αλλά, όμως, το πλέον αξιόλογο κτίριο ήτο ναός παλαιοχριστιανικών χρόνων αποκαλυφθείς εις τη θέσιν Μπεζεστένι και εντός αγρού του Ιωσήφ Ευθυμιάδη, ανατολικώς της αποκαλυφθείσης εν έτει 1961 κιονοστοιχίας... Εντός της Κοινότητας Αμφιπόλεως, όπισθεν της οικίας του Γεωργίου Παπαδόπουλου, κατά τη διάνοιξη των θεμελίων δια την οικοδομήν της εκκλησίας του χωριού, είχε διαπιστωθεί η ύπαρξις ορθογώνιου σκάμματος επί του μαλακού βράχου... Διαπιστώθη ούτως ότι πρόκειται περί λαξευτού τάφου εκ των λεγόμενων μακεδονικών Ταφή, δεν διαπιστώθει ούδ΄ανευρέθησαν οστά" αναφέρει ο Δημήτρης Λαζαρίδης στα Πρακτικά της εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας έτους 1964, διαπιστώνοντας ότι αρχαιολογικοί τάφοι υπήρχαν, αλλά ήταν άδειοι.
"Ο Λαζαρίδης έβγαινε με μια τσάντα στο χωριό και μάζευε ό,τι μπορούσε, ζητούσε ό,τι είχε βρει ο καθένας να του το παραδώσει και τότε τα παρέδωσα και εγώ" σημειώνει ο Κ.Ε., η δράση του οποίου θα "φτάσει" μακριά και πέρα πλέον από την Αμφίπολη.
Πήγα και στις Μυκήνες
"Εγώ άρχισα από τους πρώτους" θα ομολογήσει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και θα συμπληρώσει: "πήγα παντού -μέχρι τις Μυκήνες- πηγαίναμε δύο- τρία άτομα, ξέραμε πού ήταν, ψάχνοντας τα έβρισκες. Πήγα στη Βεργίνα πριν από τον Ανδρόνικο. Ήμασταν τέσσερα άτομα και πήγαμε τρία μέτρα βάθος, βρήκαμε ένα φτυάρι σπασμένο, πήγαν άλλοι πριν από εμάς" θα πει απογοητευμένος και θα τονίσει: "πρώτα πάνε οι αρχαιοκάπηλοι σε έναν αρχαιολογικό χώρο και μετά οι αρχαιολόγοι... αυτοί διαβάζουν μόνο στα βιβλία...".
"Στην Ορμύλια της Χαλκιδικής με συνέλαβαν. Αλλά δεν ήμουν εκεί, το κάνανε συνωμοσία ο διοικητής Ασφαλείας, ο Οικ., με άλλα 'κοπρόσκυλα' της δουλειάς, τρώγανε μαζί φαίνεται, πλήρωσα 1.700.000 δραχμές, για να μην μείνω φυλακή, για μένα και τον αδερφό μου, είπαν πως οδηγούσα μπουλντόζα: εγώ δίπλωμα δεν είχα... Θυμάμαι, ένα βράδυ του 1977 ήμασταν στο Μελισσουργό της Ν. Απολλωνίας, κάτω στον δρόμο -Παζαρούδα λέγεται το χωριό- εκεί ψάχναμε, κάποιος μας πρόδωσε και ήρθε η αστυνομία, μας έπιασε και μας πήγε στα Λαγκαδίκια. Εγώ ήμουν τολμηρός, θαρραλέος. Εγώ θα την κοπανήσω, είπα στον αδερφό μου, βγαίνω από την πόρτα και τρέχω, δύο τη νύχτα, πάω στον ταξιτζή στον γιο του προέδρου. Ήταν μια γριά Πόντια, δικιά μας. 'πάντον, όπου θέλει, μπορεί να έχει άρρωστο' λέει του γιου της. Τού λέω Θεσσαλονίκη πρέπει να πάω, έχω άρρωστο στο νοσοκομείο- ψέματα τού είπα. Το πρωί παίρνει ο διοικητής και μου λέει: την κοπάνησες, έτσι;. Τι να κάνω, τού είπα... Έτσι, ένα βράδυ έφυγα και από τη Ζίχνη. Δικαστήκαμε, έφαγα πενήντα μέρες φυλακή, πληρώσαμε... Τώρα είναι κακούργημα, τότε ήταν πλημμέλημα. Δεν πλήρωναν οι αρχαιολογικές υπηρεσίες, δεν υπήρχε ούτε φύλακας, ούτε τίποτα, ούτε ήταν χαρακτηρισμένα αρχαιολογικά. Πολλή φτώχεια. Με αυτά ίσα ίσα που συντηρούνταν ο κόσμος... άλλοι έπαιρναν τα λεφτά" μας λέει ο Κ.Ε., χωρίς, ωστόσο, να μας αποκαλύπτει ποιοι τα έπαιρναν.
"Μετά το 1980, όλοι στην Αμφίπολη πήραν μηχανήματα ανιχνευτές. Τριάντα άτομα κάνανε όλη τη δουλειά- ήταν και Διοικητές μέσα και αυτοί μπερδεύονταν με τα αρχαία. Το 1994 παρέδωσα κάποια αντικείμενα στην αρχαιολογική υπηρεσία, τα εκτίμησαν με ένα ποσό, αλλά ακόμη δεν μου τα πλήρωσαν. Το 2006 τους παρέδωσα πέντε χάλκινα και δύο ασημένια νομίσματα ρωμαϊκών χρόνων, ένα χάλκινο νόμισμα βυζαντινών χρόνων, ένα στάθμιο και μία χάλκινη αιχμή βέλους. Τα κοστολόγησαν περίπου 900 ευρώ, αλλά δεν μου τα πληρώσανε ακόμη" συμπληρώνει και μας δείχνει και αποδεικτικά στοιχεία των όσων υποστηρίζει.
"Τώρα τα παράτησα, γέρασα... Στις τελευταίες ανασκαφές στον Τύμβο Καστά, εγώ έδειξα στον αρχιφύλακα της Περιστέρη την είσοδο του Τύμβου. Τού έδωσα και σχεδιάγραμμα, το έχουν" θα μας πει, με έκδηλη την υπερηφάνεια στο βλέμμα και τη φωνή, προτού μας αποχαιρετήσει.
"Οργιάζουν", στη Μεσολακιά, οι φήμες και οι συζητήσεις για την αρχαιοκαπηλία
Την ίδια ώρα, λίγα χιλιόμετρα μακριά από την Αμφίπολη, στη γνωστή πλέον Μεσολακιά, οι φήμες για την αρχαιοκαπηλία δίνουν και παίρνουν. "Υπήρχαν άνθρωποι στην Αμφίπολη που δεν δούλεψαν ποτέ, μάζευαν μπίλιες και έβρισκαν και τα νομίσματα. Τα νομίσματα τα έβρισκες περπατώντας. Εμείς ήμασταν αγρότες, αυτοί όλη μέρα έψαχναν και όλη τη νύχτα έσκαβαν" θα μας πουν και θα συνεχίσουν: "Όταν ξεκίνησαν να ανοίγουν τους τάφους, ερχόταν κόσμος από όλες τις περιοχές, είχαν διασυνδέσεις παντού. Τους συνελάμβαναν, πήγαιναν στα δικαστήρια. Τους έβαζαν από τη μια πόρτα και από την άλλη τους έβγαζαν. Είχαν... μπάρμπα στην Κορώνη. Έτρωγαν πολλοί από αυτή τη δουλειά... Αν πούμε πολλά, θα γίνουμε κακοί" θα μας πουν κάτοικοι της Μεσολακιάς, διατηρώντας την ανωνυμία τους, αλλά χωρίς να μας αποκρύψουν πως και αυτοί έβρισκαν διάφορα νομίσματα στα χωράφια τους.
"Παλιά ψάχνανε με τσάπες, άρπαζαν ό,τι μπορούσαν και έφευγαν, γι' αυτό και βρήκαμε πολλά νομίσματα και αγαλματίδια στους τάφους. Σήμερα, είναι αλλιώς. Όσο για το 'κύκλωμα', αυτό μπορεί να είναι κλειστό, αλλά τα νέα μαθαίνονται γρήγορα -από τον έναν στον άλλο. Αν γίνει η αρχή, σε βρίσκουν εύκολα" θα δηλώσει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ Σερραίος, ο οποίος φέρεται να έχει εμπλακεί στο παρελθόν σε υπόθεση αρχαιοκαπηλίας, για να προσθέσει:
"Πριν από δυο χρόνια, μετά από εξάμηνες παρακολουθήσεις, προσήγαγαν περισσότερα από 120 άτομα στη Β. Ελλάδα με την κατηγορία της αρχαιοκαπηλίας, έπιασαν και τον 'εγκέφαλο' και αρκετοί είναι στη φυλακή. Με παρακολουθούσαν και μένα, κάνανε έρευνα και στο σπίτι. Δεν είχα τίποτα, παρά μόνο ένα 'βρώμικο' τηλέφωνο μέσα σε έξι μήνες, που ήθελε κάποιος να μου πουλήσει νομίσματα. Σε ένα κύκλωμα αρχαιοκαπηλίας δεν υπάρχει τρόπος για να μπεις ή να βγεις. Ερασιτέχνες δεν υπάρχουν. Όταν βγάζεις κέρδος από αυτή τη δουλειά, τότε είσαι επαγγελματίας".
Ο ίδιος υποστηρίζει πως οι πρώτοι αρχαιοκάπηλοι ήταν οι αρχαίοι Έλληνες: "Το πρωί τους έθαβαν και το βράδυ τους έκλεβαν. Όπου είχε χρυσό, άνοιγαν μια τρύπα και τα έπαιρναν. Κάποιοι λένε ότι οι Ρωμαίοι εκπαίδευαν και μαϊμούδες… μαϊμού την έκανε τη δουλειά, τα μάζευε και τα πήγαινε στην τρύπα. Ο τρύπες δεν γίνονταν τυχαία... Οι εννιά στους δέκα στην Αμφίπολη έκαναν αυτή τη δουλειά και πολλοί πέθαναν από τις αναθυμιάσεις".
Από την πλευρά του, ο επί 12 χρόνια συνεργάτης του Δημήτρη Λαζαρίδη, Κώστας Βαρύτας, θυμάται: "Όταν ανοίγαμε έναν τάφο με τον Δημήτρη τον Λαζαρίδη, ο αρχαιολόγος μας απομάκρυνε για να πάρει, όπως έλεγε, ο τάφος αέρα. Όταν βρέθηκε ο μεγάλος τάφος, κάτω από το μουσείο, ο Λαζαρίδης μας είπε να φύγουμε όλοι μακριά για να μην πάθει κάποιος κανένα κακό. Ήταν πολλοί αυτοί οι αρχαιοκάπηλοι που πέθαναν τότε από τις αναθυμιάσεις".
Την ίδια ώρα, στο μικρό καφενεδάκι της Μεσολακιάς, η συζήτηση γυρίζει από ένα "κοινό μυστικό", όπως το αποκαλούν οι περισσότεροι θαμώνες: όσοι είναι οι κάτοικοι της Αμφίπολης, σε διπλάσιο αριθμό θα έβρισκες στα σπίτια τους ανιχνευτές μετάλλων...
πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πρόταση βόμβα για πρόεδρος δημοκρατίας από τον πρωθυπουργό!

To πρώτο γκάλοπ μετά τις διακοπές: 8% μπροστά ο ΣΥΡΙΖΑ, μεγάλη πτώση της ΝΔ...


Προβάδισμα 8 μονάδων του ΣΥΡΙΖΑ στην πρόθεση ψήφου, πτώση της ΝΔ και πολύ χαμηλά ποσοστά για ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι «δείχνει» νέα δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε από την εταιρεία Palmos Analysis για το...tvxs.gr.
Συγκεκριμένα ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει 25,8%, μεγάλη πτώση στο 17,7% καταγράφει η ΝΔ, ακολουθεί η Χρυσή Αυγή με 8,7%, το ΚΚΕ με 3,5%, το ΠΑΣΟΚ με 3%, οι ΑΝΕΛ με 2,5%, το Ποτάμι με 2,3% και η ΔΗΜΑΡ με 0,7%. Αναποφάσιστο δηλώνει το 6,9% των ερωτηθέντων.
Επίσης, όσον αφορά στην παράσταση νίκης, ο ΣΥΡΙΖΑ υπερτερεί της ΝΔ με το 53% των ερωτηθέντων να θεωρεί ότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα έρθει πρώτο στις επόμενες εκλογές, ενώ το 28% «βλέπει» νίκη της ΝΔ.

Δεν πληρώνω κλέφτες! Κι αν έρθετε για κατασχέσεις ή ακουμπήσετε το σπίτι μου... θα στείλω στον τάφο όσους περισσότερους μπορέσω και προλάβω

Γλυκό ψυγείου με μπισκότο ολικής

gliko psigiou chron1
Ένα πολύ ωραίο και δροσερό επιδόρπιο που θα φτιάξετε με σπιτικό τριμμένο μπισκότο ολικής και κρέμα και θα το γαρνίρετε με φρούτα της επιλογής σας. Εμείς επιλέξαμε ροδάκινα.
gliko psigiou chron
Φωτογραφία-Food Styling: Αντωνία Κατή

Υλικά

  • 4 ροδάκινα φρέσκα, ψιλοκομμένα
  • Για τη βάση
  • 100γρ. βούτυρο κρύο, σε κύβους
  • 100γρ. ζάχαρη κρυσταλλική
  • 100γρ. πούδρα αμυγδάλου
  • 50γρ. αλεύρι ολικής άλεσης
  • αλάτι στη μύτη 1 κουτ. γλυκού
  • Για την κρέμα
  • 100γρ. ζάχαρη κρυσταλλική
  • 3 κρόκους αβγών
  • 500ml γάλα πλήρες
  • 50γρ. κορν φλάουερ
  • 1 λοβό βανίλιας
  • 150γρ. κρέμα σαντιγί 35%

Διαδικασία

Φτιάχνετε τη βάση

Βήμα 1

Προθερμαίνετε το φούρνο στους 170°C. Στον κάδο του μίξερ ανακατεύετε όλα τα υλικά μαζί, με το φτερό σε μεσαία ταχύτητα μέχρι να γίνουν ομοιογενής ζύμη.

Βήμα 2

Σε ένα ταψί απλώνετε αντικολλητικό χαρτί και τρίβετε πάνω τη ζύμη.

Βήμα 3

Την ψήνετε στο φούρνο για περίπου 20 λεπτά μέχρι να πάρει ένα όμορφο, ξανθό χρώμα.

Βήμα 4

Αφού η ζύμη ψηθεί και κρυώσει, θρυμματίζετε το μπισκότο (πλέον) και το απλώνετε ομοιόμορφα στον πάτο ενός σκεύους.
Φτιάχνετε την κρέμα

Βήμα 1

Κόβετε το λοβό της βανίλιας κατά μήκος, τον ανοίγετε και «ξύνετε» με ένα μυτερό μαχαιράκι τα σποράκια σε ένα κατσαρολάκι. Προσθέτετε τη μισή ποσότητα ζάχαρης και το γάλα και τα βάζετε σε μέτρια φωτιά να ζεσταθούν.

Βήμα 2

Σε ένα μπολ ρίχνετε τους κρόκους, το κορν φλάουερ και την υπόλοιπη ζάχαρη και ανακατεύετε με σύρμα μέχρι τα υλικά να ομογενοποιηθούν.

Βήμα 3

Ρίχνετε ένα μέρος από το ζεστό γάλα στο μίγμα των κρόκων για να το αραιώσετε, το ανακατεύετε και έπειτα το ρίχνετε όλο στην κατσαρόλα. Συνεχίζετε το ανακάτεμα μέχρι να βράσει η κρέμα. Την αποσύρετε από τη φωτιά.

Βήμα 4

Την αδειάζετε σε ένα ταψί και τη σκεπάζετε αμέσως με μία μεμβράνη που θα εφάπτεται καλά στην επιφάνειά της, για να μην κάνει κρούστα και την αφήνετε να κρυώσει καλά.

Βήμα 5

Μόλις η κρέμα κρυώσει, τη βάζετε σε ένα μπολ, την ανακατεύετε με ένα σύρμα και προσθέτετε την κρέμα σαντιγί. Ανακατεύετε ακόμα μια φορά μέχρι η σαντιγί να ενσωματωθεί στην κρέμα.

Βήμα 6

Τέλος, την απλώνετε πάνω στα θρυμματισμένα μπισκότα ολικής και προσθέτετε από πάνω τα ψιλοκομμένα ροδάκινα. Βάζετε το γλυκό στο ψυγείο για 6 ώρες για να σταθεροποιηθεί η κρέμα.
Tip: *Σε περίπτωση που επιθυμείτε μπορείτε να προσθέσετε πάνω από τα φρέσκα ροδάκινα και λίγο ζελέ ροδάκινο.

Φυτό σκοτώνει το 98% των καρκινικών κυττάρων μέσα σε 16 ώρες!


Οι επιστήμονες προσπαθούν συνεχώς και με αρκετούς τρόπους να καταφέρουν να θεραπεύσουν την επάρατη νόσο και να οδηγήσουν στο οριστικό τέλος του καρκίνου.

Σύμφωνα με επιστημονικό άρθρο που δημοσιεύθηκε στο έντυπο Life Science η αρτεμισινίνη, παράγωγο του «Sweet wormwood» ή του «Artemisia Annua», που χρησιμοποιούταν από την Κινεζική ιατρική μπορεί να «σκοτώσει» το 98% των καρκινικών κυττάρων εντός μόλις 16 ωρών.


Αρτεμισία-αννούα«Οι κύριοι τύποι φαινολικών συστατικών στα περισσότερα από τα βότανα που ελέγχθησαν αναγνωρίστηκαν πρωταρχικά και αναλύθηκαν, περιέχοντας κυρίως φαινολικά οξέα, φλαβονοειδή, τανίνες, κουμαρίνες, λιγνάνες, κινόνες, στιλβένες και κουρκουμινοειδή. Τα συγκεκριμένα φαρμακευτικά βότανα έχουν εμφανίσει έως τώρα πολύ ισχυρότερη αντιοξειδωτική δράση και περιέχουν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα φαινολικών συστατικών από τα κοινά φυτά και φρούτα. Τα Παραδοσιακά Κινεζικά φαρμακευτικά φυτά που σχετίζονται με αντικαρκινικές ιδιότητες μπορεί να αποτελούν πιθανές πηγές ισχυρών φυσικών αντιοξειδωτικών και ωφέλιμων παραγόντων αναστολής, καθυστέρηση ή αναστροφής της καρκινογένεσης» αναφέρει η επιστημονική ομάδα στην σύνοψη του άρθρου στο επιστημονικό περιοδικό Life Sciences.

Το εν λόγω βότανο, εάν χρησιμοποιηθεί από μόνο του, μειώνει τα καρκινικά κύτταρα κατά 28%, αλλά σε συνδυασμό με το σίδηρο η “Artemisia Annua” καταφέρνει να «εξολοθρεύσει» επιτυχώς τον καρκίνο. Παράλληλα, στα πειράματα που διενεργήθησαν η αρτεμισινίνη δεν προκαλούσε βλάβες στα υγιή κύτταρα του πνεύμονα.

Η αρτεμισινίνη χρησιμοποιήθηκε κατά το παρελθόν ως μία ισχυρή θεραπεία κατά της ελονοσίας. Πλέον, όμως, αποδεικνύεται ένας εξαιρετικός σύμμαχος στη μάχη κατά του καρκίνου.

Όταν οι επιστήμονες προσέθεσαν σίδηρο κατά τη διάρκεια της μελέτης, και στη συνέχεια τον «ενσωμάτωσαν» στους ιστούς του πνεύμονα και ειδικότερα στα καρκινικά κύτταρα του πνεύμονα, η αρτεμισινίνη επιτέθηκε επιλεκτικά κατά των καρκινικών κυττάρων δίχως να προξενεί βλάβες στα υγιή κύτταρα..

“Εν γένει, τα αποτελέσματα μας δείχνουν ότι η αρτεμισινίνη σταματά επιτυχώς τον παράγοντα μεταγραφής E2F1 και παρεμβαίνει στην διαδικασία καταστροφής των καρκινικών κυττάρων, εννοώντας ότι παρουσιάζει έναν νέο τρόπο μεταγραφής βάσει του οποίου η αρτεμισινίνη ελέγχει την διαδικασία αναπαραγωγής και ανάπτυξης των καρκινικών κυττάρων”, ήταν το συμπέρασμα των ερευνών που διεξήχθησαν στο εργαστήριο μελετών κατά του καρκίνου στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια