ΕΔΩ ΠΙΕΡΙΑ

ΕΔΩ ΠΙΕΡΙΑ

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2016

Ο Καμμένος έβγαλε τα πράγματά του στην είσοδο του ΥΠΕΘΑ για να είναι έτοιμος

Τα τιμαλφή σύμβολα του Πάνου Καμμένου, περιμένουν υπομονετικά την απόφασή του
Τα τιμαλφή σύμβολα του Πάνου Καμμένου, περιμένουν υπομονετικά την απόφασή του
Τρείς παλέτες και μια κόκκινη μοκέτα περιμένουν έξω από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας την τελική απόφαση του Πάνου Καμμένου που θα καθορίσει την τύχη τους. Πρόκειται για τα πιο αγαπημένα αντικείμενα του προέδρου των ΑΝΕΛ που δεν ρίσκαρε καν την πιθανότητα να τα αποχωριστεί σε περίπτωση που εγκατέλειπε το γραφείο του.
Τα αντικείμενα αυτά έχουν ιδιαίτερη συναισθηματική αλλά και συμβολική αξία για τον πρόεδρο των ΑΝΕΛ καθώς με αυτά κατασκευάζονται οι διάδρομοι πάνω στους οποίους βαδίζει όταν θέλει να προσεγγίσει τη θάλασσα και να αποτίσει φόρο τιιμής στους……….
αρχαίους μας προγόνους που κέρδιζαν ναυμαχίες. Και αυτά τα αντικείμενα εκπροσωπούν το σύνολο της πολιτικής προσφοράς του Πάνου Καμμένου.
Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εθνικής Άμυνας οι παλέτες και η κόκκινη μοκέτα θα μείνουν εκεί προκειμένου να υπενθυμίζουν στα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ότι ο Πάνος Καμμένος «έχει φάει τα καλύτερα χρόνια της ζωής του μαζί με τους αχαΐρευτους», ότι «δεν τον προσέχουν όσο του αξίζει», ότι «εκείνον τον ζητούσαν τόσοι και τόσοι αλλά στραβώθηκε και αγάπησε τους εθνοπροδότες» και ότι «κάποια στιγμή θα τα μαζέψει και θα φύγει γιατί ακόμα νέος είναι και περνάει η μπογιά του»!
Επίσης επειδή στο μέλλον ίσως χρειαστεί ο Πάνος Καμμένος να ξανακάνει υστερίες για να τραβήξει την προσοχή οι συνεργάτες του δεν μπορούν να μπαζοβγάζουν συνέχεια τα αντικείμενα για να δείξουν πόσο αποφασισμένος είναι.


ΚΛΕΙΔΩΝΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΧΑΡΑΤΣΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ! Φόρος σε όλες τις τραπεζικές συναλλαγές

trapezaΕμμέσως πλην σαφώς φαίνεται ότι επιβεβαιώνεται ο φόρος στις τραπεζικές συναλλαγές. Μέσω επιστολής της Λούκας Κατσέλη για λογαριασμό της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών φαίνεται μάλιστα ότι ο φόρος δεν θα αφορά κάποιες, αλλά όλες τις συναλλαγές.
Οι τράπεζες λοιπόν αντιδρούν στον φόρο που φαίνεται ότι θα κάτσει στο πέντε τοις χιλίοις. Με απλά λόγια μιλάμε για μια επιβάρυνση 2 ευρώ για κάθε ανάληψη της τάξης των 420 ευρώ, όπως δικαιούται κάθε πολίτης λόγω των capital controls, επιβάρυνση μικρή ίσως σκεφτεί κανείς αλλά εάν……..
πολλαπλασιαστεί επί τις αναλήψεις του έτους, δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητη. Ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι δεν θα περιορίζεται μονάχα στις αναλήψεις μετρητών αλλά σε όλες τις συναλλαγές μέσω τράπεζας, δηλαδή στις αγορές, στις καταθέσεις, στις αγορές μέσω κάρτας κλπ.
Το που θα μπει ο φόρος προκύπτει από τις αντιρρήσεις των τραπεζών που λένε ότι θα χρειαστούν ένα μήνα για τις αλλαγές των ATMs και τρεις μήνες για τα μηχανήματα POS.
Ταυτόχρονα γίνεται λόγος για αντικίνητρο για όσους επιλέγουν τις ηλεκτρονικές συναλλαγές, κάτι που σημαίνει ότι ο φόρος θα μπει και εκεί.
Σύμφωνα με τη «Ναυτεμπορική» τραπεζικά στελέχη επισημαίνουν ότι θα προκληθούν αδικίες μεγάλης έκτασης, αφού η επιβάρυνση θα είναι πολλαπλή για το ίδιο ποσό, για παράδειγμα, όταν κατατίθεται από τον εργοδότη και όταν γίνεται ανάληψη από τον εργαζόμενο, όπως και όταν γίνεται μεταφορά από λογαριασμό σε λογαριασμό του ίδιου καταθέτη.

financialbox.

Οι άσχετοι πιστεύουν ότι τα προβλήματα λύνονται με τον διάλογο

null
Υποψιάζομαι πως το πρόβλημα που έχει η κυβέρνηση της αριστεράς είναι ότι αποτελείται από πρόσωπα αγνά, άδολα και αδιάφθορα. Για την περίπτωσή τους υπάρχει ένας ωραίος θεολογικός όρος:είναι άνθρωποι άπειροι κακού. Δηλαδή δεν έχουν πείρα κακού, δεν ξέρουν τι σημαίνει κακό. Γι’ αυτό ισχυρίζονταν κάποτε ότι θα αλλάξουν την Ευρώπη και γι’ αυτό επιμένουν ακόμη να στηρίζουν πολλά στις διαπραγματεύσεις. Το αθώο τους μυαλό δουλεύει σε ναΐφ ρυθμούς: αφού έχω δίκιο, θα τους πείσω, πού θα πάει...
Τρίχες. Είναι προφανές ότι ο κόσμος μας δεν είναι φτιαγμένος για αθώα μυαλά. Πολύ περισσότερο, στον κόσμο μας δεν μπορούν τα αθώα μυαλά να κάνουν κουμάντο οπουδήποτε. Κατ’ επέκταση, πρέπει επειγόντως οι κυβερνώντες μας να αλλάξουν μυαλά. Να αρχίσουν να αποκτούν πείρα κακού.
Το πρώτο -και ευκολώτερο- που πρέπει να κάνουν, είναι να…………..
μάθουν λίγη θεωρία. Ν’ αρχίσουν να βλέπουν καμμιά ταινία, ας πούμε. Για παράδειγμα, η τριλογία του Νονού είμαι σίγουρος ότι θα τους βοηθούσε πολύ στο να πάρουν χαμπάρι πώς γίνονται τα αλισβερίσια και πώς κλείνονται οι δουλειές. Εξαιρετική επιλογή θα ήταν και η σειράHouse of Cards, η οποία θα τους άνοιγε τα μάτια και ο Κέβιν Σπέισυ θα τους έκανε ιδανικό μάθημα πάνω στο πώς στήνονται οι ίντριγκες.
Μετά την θεωρία πρέπει απαραιτήτως να γίνει και λίγη πρακτική διδασκαλία. Να βγουν, ας πούμε, μερικές βόλτες στην νύχτα και να γνωριστούν με νταβατζήδες. Με κανονικούς νταβατζήδες, όχι από κείνους που έλεγε ο βούδας της Ραφήνας. Να περπατήσουν σε σκοτεινά παραδρόμια για να μάθουν πώς δουλεύουν οι μπράβοι. Να κάνουν επαφές με κυκλώματα για να συναντήσουν αφεντικά. Πραγματικά αφεντικά, δηλαδή, από τα οποία θα μάθουν πώς επιβάλλεις την άποψή σου. Καθ’ όσον, με την ψιλοκουβέντα δεν επιβλήθηκε ποτέ κανείς. Εδώ, μωρέ, ολόκληρος Χριστός και δεν μπόρεσε με την κουβέντα να γλιτώσει από τους παπάδες, πώς περιμένεις εσύ με το πίτσι να γλιτώσεις από τους παπατζήδες;
Έτσι είναι. Μεγάλη δουλειά οι σωστές γνωριμίες και η σωστή εκπαίδευση. Οι άσχετοι πιστεύουν ότι τα προβλήματα λύνονται με τον διάλογο, ο ΝτεΝίρο πιστεύει ότι τα προβλήματα λύνονται με ένα πιστόλι. Δεν είναι σαφές ποιός έχει δίκιο; Πας με την πειθώ των λόγων να επιβληθείς στα λαμόγια και μετά σκας που δεν τα κατάφερες, ενώ ο άλλος τσιμεντώνει ένα από τα λαμόγια κι ύστερα όλα τα υπόλοιπα κάθονται σούζα. Τι άλλο θες για να καταλάβεις ότι το τσιμέντο έχει πολύ μεγαλύτερη πειθώ από τα λόγια;
Γι’ αυτό λέω πως οι κυβερνώντες μας πρέπει επειγόντως να έρθουν σε επαφή με τον υπόκοσμο για να εκπαιδευτούν. Αν είχαν πάρει τέτοια εκπαίδευση, θα ήξεραν π.χ. πως δεν πρόκειται να κερδίσεις τίποτε παρακαλώντας τον τοκογλύφο. Θα καταλάβαιναν ότι δεν έχει νόημα να επικαλείσαι τα παιδάκια σου ή την άρρωστη μανούλα σου για να μη σε βγάλει στον δρόμο παίρνοντάς σου το σπίτι, διότι αυτός ακριβώς είναι ο σκοπός του: να σου πάρει το σπίτι. Θα είχαν συνειδητοποιήσει ότι στον κόσμο των νταβατζήδων, των μπράβων και των αφεντικών δεν υπάρχουν κατανόηση, έλεος και συμπόνοια. Και με τέτοιες γνώσεις είναι σίγουρο πως θα απέφευγαν παιδαριώδη λάθη γιατί θα είχαν μάθει δυο στοιχειώδη πράγματα:
Πρώτον: δεν έχουν τίποτε καλό να περιμένουν από τα αλισβερίσια τους με το κουαρτέτο, εφ’ όσον αυτό το κουαρτέτο δεν είναι παρά οι μπράβοι των αφεντικών που έχουν βγει παγανιά για εισπράξεις. Ως γνωστόν, οι σωστοί μπράβοι κάνουν τα πάντα για να πετύχουν στην αποστολή τους επειδή, αν αποτύχουν, θα δυσαρεστηθούν τα αφεντικά. Και όλοι γνωρίζουν πως τα αφεντικά δεν πρέπει επ’ ουδενί να τα στενοχωρείς διότι γίνονται επικίνδυνα.
Δεύτερον: δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλουν το παραμικρό με τα παρακάλια είτε μιλάμε για το χρέος είτε για τους πρόσφυγες είτε για τις συντάξεις. Το σωστό αφεντικό δεν κάμπτεται με κανένα παρακάλι επειδή ξέρει πως οποιαδήποτε υποχώρησή του θα εκληφθεί ως αδυναμία επιβολής. Και το σωστό αφεντικό νοιάζεται πρώτα απ’ όλα για την επιβολή του.
Όλα τα παραπάνω είναι απλά και τα καταλαβαίνει οποιοσδήποτε διαθέτει στοιχειώδη νου και είναι και λίγο πονηρεμένος. Ο Βαρουφάκης, ας πούμε, το κατάλαβε (έστω και με κάμποση καθυστέρηση) και την έκανε. Αντίθετα, ο Τσίπρας δεν πήρε χαμπάρι, παρ’ ότι πέρυσι του έκαναν εντατικό φροντιστήριο σ’ εκείνες τις περίφημες διαπραγματεύσεις. Δεκαεφτά ώρες μάθημα… δεν βαριέσαι, στου κουφού την πόρτα. Βγήκε από μέσα και τι μας είπε; Ότι τον εκβιάσανε! Γρυ δεν κατάλαβε, το παλληκάρι. Αμ δεν σε εκβιάσανε, λεβέντη μου. Σε εκπαιδεύσανε! Πόσο πιο απλά να στο πούνε το πού καταντάς άμα το ρίξεις στις διαπραγματεύσεις με τους νταβατζήδες και στα παρακάλια με τα αφεντικά;
Κλείνω επιστρέφοντας εκεί όπου άρχισα. Αν θέλουμε να δούμε καλύτερη μέρα σε τούτον εδώ τον τόπο, πρέπει οι κυβερνώντες μας να μάθουν πώς δουλεύει ο υπόκοσμος. Δεν λέω να γίνουν κι αυτοί σαν τα μούτρα εκείνων. Όμως, πρέπει κάποια στιγμή να μάθουν ότι με την κουβέντα δεν πρόκειται να καταφέρουν τίποτε διότι τα μεγάλα αφεντικά δεν καταλαβαίνουν από λόγια. Ξέρουν ότι τα προβλήματα δεν λύνονται με διαπραγματεύσεις αλλά με το σπαθί του Μεγαλέξαντρου. Ή με το πιστόλι του ΝτεΝίρο.
Υστερόγραφο: Αν πείτε ότι στο παραπάνω κείμενο δυσκολεύεστε να καταλάβετε που κάνω σάτιρα, πού κάνω πλάκα και πού μιλάω σοβαρά, χαίρομαι. Αυτός ήταν ο σκοπός μου.
γράφει ο Θοδωρής Αθανασιάδης
από το Cogito ergo sum